Grand Overture-Glorioso est une commande du et d dicac e au Siena Wind Orchestra . L uvre commence apr s une courte introduction al atoire qui comprend une fanfare nergique et cuivr e sur une note puisque la note fa est omnipr sente et est utilis e comme pont dans le deuxi me mouvement plut t statique. Un th me noble m ne vers une apog e impressionnante et le final spectaculaire et virtuose se compose d l ments musicaux entendus plus t t. Le style de ce final bouillonnant est videmment influenc par Dmitri Chostakovitch ce qui explique l usage de sa c l bre signature fr quemment utilis e : do r mi b mol si (ou do b mol). Une fin glorieuse d une uvre sp ciale qui met en sc ne les nombreuses facettes d un orchestre d harmonie moderne.
SKU: BT.DHP-1175789-010
English-German-French-Dutch.
Glorioso was commissioned by, and is dedicated to, the ‘Siena Wind Orchestra’. The work opens after a short aleatoric intro, with an energetic and brassy ‘one tone fanfare’. The note F acts as an omnipresent note, and is also used as a bridge into the second, rather static movement. A noble sounding theme leads to an impressive climax, shortly followed by the spectacular and virtuoso finale, which is built on the musical elements that have been heard before. Stylistically, this sparkling finale is clearly influenced by Dmitri Shostakovich, hence the use of the famous signature used by the Russian Master: C D E flat B (or C flat). A glorious finish to a special workthat highlights various facets of the modern concert band. Glorioso werd geschreven in opdracht van en is opgedragen aan het Japanse Siena Wind Orchestra. Het werk opent na een korte aleatorische intro met een energieke ‘one tone fanfare’, waarin voornamelijk het koper aan zet is. De noot F, als een pedaaltoon alomtegenwoordig, blijft nog even klinken in het aansluitende langzame deel. Na een nobel thema volgt de spectaculaire en virtuoze finale, die voortbouwt op de muzikale componenten die al eerder te horen waren. Stilistisch is in deze wervelende finale onmiskenbaar de invloed van Dmitri Sjostakovitsj aanwezig, het hoofdmotief is tot C D Eb B (of Cb) getransformeerd: het anagram dat de Russische meester vaak als muzikalehandtekening heeft gebruikt. Een glorieus slot aan een bijzonder werk dat diverse facetten van het moderne harmonieorkest aan bod laat komen. Glorioso wurde vom Siena Wind Orchestra in Auftrag gegeben und ist diesem gewidmet. Das Werk beginnt nach einer kurzen, aleatorischen Einleitung mit einer schwungvollen Blechbläser-Fanfare auf nur einem Ton. Dabei ist der Ton F allgegenwärtig und leitet in den langsamen, eher statischen Satz über. Nachdem das nobel klingende Thema zu einem beeindruckenden Höhepunkt geführt hat, setzt sich das fantastische und virtuose Finale aus den zuvor erklungenen Elementen zusammen. Stilistisch ist dieses schwungvolle Finale deutlich von Dmitri Schostakowitsch beeinflusst, daher wird die berühmte musikalische Unterschrift des russischen Meisters verwendet, die dieser oftbenutzte: C D Es H (oder Ces). Ein eindrucksvolles Ende eines besonderen Werkes, das verschiedene Facetten des modernen Blasorchesters hervorhebt. Glorioso est une commande du, et dédicacée au ‘Siena Wind Orchestra’. L’œuvre commence après une courte introduction aléatoire qui comprend une fanfare énergique et cuivrée « sur une note », puisque la note fa est omniprésente et est utilisée comme pont dans le deuxième mouvement plutôt statique. Un thème noble mène vers une apogée impressionnante et le final spectaculaire et virtuose se compose d’éléments musicaux entendus plus tôt. Le style de ce final bouillonnant est évidemment influencé par Dmitri Chostakovitch, ce qui explique l’usage de sa célèbre signature fréquemment utilisée : do ré mi bémol si (ou do bémol). Une fin glorieuse d’uneœuvre spéciale qui met en scène les nombreuses facettes d’un orchestre d’harmonie moderne. Glorioso è stato commissionatodalla Siena Wind Orchestra, ed è a loro dedicato. Il lavoro si apre dopo una breve introduzione aleatoria, con una fanfara energica e dai suoni simili agli ottoni. La nota Fa agisce come una nota onnipresente, ed è anche usata come un ponte nel secondo movimento piuttosto statico. Un tema sonoro nobile porta ad un climax impressionante, seguito a breve distanza dal finale spettacolare e virtuoso, che è costruito sugli elementi musicali che sono stati ascoltati precedentemente. Stilisticamente, questo frizzante finale è chiaramente influenzato da Dmitri Shostakovich, da qui l'uso della famosa firma usata dal Maestro russo: Do Re Mib Si (oDob). Un finale glorioso per un'opera speciale che mette in risalto varie sfaccettature della banda moderna.
SKU: BT.DHP-1175789-140
SKU: HL.44013327
SKU: BT.DHP-1125341-130
9x12 inches. English-German-French-Dutch.
Since most of the bands competing in the 4th Section of the Dutch National Championships have many young players, this piece is stylistically youthful— especially in the opening and closing sections. An arpeggio pattern appears numerous times in all registers and is the basic musical element of the main melody, alternating with a second theme that has a slightly different melodic character. The middle section is conceived like a chorale, introduced and developed stepwise: firstly with short patterns and gradually in increasingly long snippets, until it’s played in its glorious entirety at measure 216. No real solo passages are included but rather small chambercombinations, thus offering the opportunity to various players to display their technical and performance skills. The finale recaptures musical material from the first section of the piece and provides a majestic conclusion. Vermits de meeste bands die aan het jaarlijkse NBK (Nederlandse Brass Band Kampioenschappen) deelnemen veel jonge muzikanten in hun rangen hebben, is dit werk overwegend jeugdig van karakter - vooral in de hoekdelen. Een arpeggio-figuur vormt de basis van het hoofdthema en het verschijnt in alle registers. Een tweede muzikaal gegeven dialogeert met die hoofdmelodie: samen stofferen ze de openingssectie van het werk. Dan volgt een koraalmatig middendeel: stapsgewijs worden korte en nadien steeds langere melodische fragmenten aan elkaar geregen tot de koraal in haar volle pracht integraal weerklinkt aan maat 205. Echte solopassages komen niet voor in dit werk, maar viadiverse kleine kamermuziek-combinaties wordt aan diverse musici de mogelijkheid geboden hun muzikale kwaliteiten te etaleren. In de laatste beweging worden een aantal muzikale bouwstenen van het begindeel hernomen en verder uitgewerkt om dan te besluiten in een majestueus slot.